Wat een mooie afsluiting van 2006 had moeten worden, loopt uit op een grote teleurstelling. Ik heb een besmettelijk virus opgelopen waardoor ik de hele nacht heb moeten overgeven.
Vrijdag was ik op bezoek geweest bij mijn ex H. “Ben je wel voorzichtig”, zei hij, “want ik ben ziek.” Zijn hele familie zat na het kerstdiner al een paar dagen thuis. Dat zal zo’n vaart niet lopen, dacht ik nog. We kletsten nog wat over koetjes en kalfjes en daarna ging ik maar weer zodat hij op de bank kon gaan liggen.
Aanvankelijk leek er niets aan de hand, maar vannacht sloeg het virus toe. Ik heb amper geslapen en zat delen van de nacht op mijn knieën voor de wc-pot en als ik die niet haalde voor de badkuip. Alles wat ik de afgelopen dagen gegeten had, kwam in omgekeerde richting opnieuw voorbij.
Vanmiddag zouden Anton en ik eigenlijk bezoek krijgen en vanavond zouden we Oud en Nieuw vieren bij onze vrienden Ton en Jos. Ik moet zeggen dat het ondertussen wel wat beter gaat. Ik heb niet meer hoeven te braken, maar ik heb nog wel steeds last van kramp in mijn maagstreek. Vanavond ben ik veroordeeld tot bankzitten, want het virus is nogal agressief en ik kan natuurlijk niet riskeren dat ik alle andere gasten aansteek.
Anton weet nog niet of hij gaat. Hij heeft nog nergens last van, maar zal waarschijnlijk een dezer dagen ook wel geveld worden. Ik heb hem gezegd dat hij maar moet gaan zolang hij nog geen symptomen heeft. Thuis op de bank op oudjaarsavond is ook niet alles.

Juli: Voordat we gaan verhuizen gaan we eerst nog een paar dagen op vakantie in de Ardennen. We slapen in een spookkamertje waar de geest van een meisje rondwaart dat tijdens de oorlog vermoord is. De dader zou een Amerikaanse soldaat zijn, maar later blijkt dat het waarschijnlijk iemand uit de dorpsgemeenschap was die er nog steeds woont.

Augustus: De voorbereidingen voor onze verhuizing zijn in volle gang. Na de aankoop van onze tussenwoning in Woensel hebben we nog twee weken de tijd om het zover af te werken dat we erin kunnen en onze oude flat leeg op te leveren. Augustus is traditioneel ook de maand van de folkfestivals Dranouter en Folkwoods. Anton krijgt te horen dat zijn hond Boyke is overleden.

September: In het asiel halen we een nieuwe hond, de Franse bulldog Appie. Hij voelt zich meteen thuis tussen alle klusrommel. Ik wil mijn stapfiets laten opknappen, maar omdat dat niet meer de moeite waard is, kom ik thuis met een andere tweedehands fiets.

Oktober: Het artikel voor de Linda waar ik in juni voor geïnterviewd ben, duikt onverwacht op in Volkskrant Magazine. Deze maand wordt mijn oude hoekbank afgevoerd. De fijnste bank van Nederland, maar geen gezicht meer. Gelukkig komt hij door de kritische keuring van het kringloopbedrijf. De renovatie duurt nu zo lang dat ik het al een beetje zat begin te worden.

November: Ik vier mijn veertigste verjaardag met het afvoeren van het sloopafval uit de achtertuin. Twee belangrijke mijlpalen. Het echte feest komt nog wel. De eerste Donald Duck valt op de mat. Ik heb Anton een abonnement cadeau gedaan. Lekker nostalgisch. Met het schilderen van de deuren op de overloop is ons huis wel zo’n beetje klaar.

December: Bij een valpartij met mijn onlangs gekochte fiets breek ik mijn sleutelbeen en daardoor zit ik de rest van het jaar thuis. Mijn fiets vliegt over de kop door een losgeschoten spatbord, maar de fietsenbaker blijkt niet van plan enige schade te vergoeden, ondanks de drie maanden garantie. Een operatie is waarschijnlijk toch niet nodig. Ik breng de tijd vooral door met dvd’s kijken.

TMF is een vreemde tv-zender. De hele dag videoclips met schaars geklede vrouwen, reclame voor vunzige screensavers voor je mobieltje en tips hoe je je vriendin moet beffen. Wat waren wij in onze jeugd toch onschuldig, denk ik als ik dat zie.
Wie zouden er naar die ‘muziekzender’ kijken? Zelf zullen ze natuurlijk zeggen dat dat jonge volwassenen zijn, maar volgens mij zitten er ook veel basisschoolkinderen tussen. Die moeten zo toch wel een heel verwrongen beeld van de maatschappij krijgen. Alles draait om seks, als je TMF moet geloven. Geen wonder dat je tegenwoordig de vreemdste verhalen hoort over de rare streken die kinderen uithalen.
Van de week zag ik een enkele TMF-jocks die ergens in Nederland veel te vroeg veel te jonge kinderen vuurwerk lieten afsteken. “Zelf illegaal gekocht and proud of it”, verklaarde een van de presentatrices. Ik wil niet de moraalridder uithangen, maar op deze manier is het toch geen wonder dat de jeugd naar de klote gaat.
Daaraan moest ik denken toen ik vanmiddag twee jongens vuurwerk zag afsteken. Ze zullen een jaar of tien geweest zijn. Hebben ze geen ouders die zeggen dat ze dat niet mogen? Zou TMF zijn verantwoordelijkheid nemen als een rotje te vroeg afgaat en ze hun vingers van de straat kunnen oprapen? Waarschijnlijk niet, want dan zijn ze ineens alleen maar de boodschapper die laat zien wat de jeugd bezighoudt.
Steeds vaker erger ik me aan tv-zenders die alles uitzenden wat scoort. Als er maar geld te verdienen valt. Alsof dat SIRE-spotje dat af en toe voorbijkomt alles goedmaakt.

Januari: 2006 begint met de trouwkaarten die de deur uit moeten. Samen met onze getuigen Esther en Mariëlle gaan Anton en ik in Amsterdam trouwkleren kopen. In januari gaan we ook officieel in ondertrouw en Anton gaat lijnen om op onze trouwdag zo goed mogelijk voor de dag te komen. Met Essent en NRE moet een stevig robbertje gevochten worden over de vraag wie ons nu eigenlijk stroom en gas levert. Stelletje ambtenaren.

Februari: Onterecht zag ik op tegen mijn vrijgezellenfeest, dat heel erg leuk bleek. Mijn toekomstige echtgenoot en ik gaan een praatje maken met de ambtenaar van burgerlijke stand, zodat zij onze huwelijksplechtigheid een persoonlijker tintje kan geven. Mijn schoonvader Jan die al een tijd kanker heeft, krijgt slecht nieuws. Gelukkig kan hij nog wel bij ons trouwfeest aanwezig zijn. Onze hele trouwdag heeft het geregend, waardoor de feesttent blank stond en we naar een andere zaal moesten uitwijken.

Maart: Mijn schoonvader overlijdt in het verpleegtehuis in Valkenswaard nadat Anton en zijn moeder negen dagen bij hem gewaakt hebben. Enkele dagen later vinden de uitvaartdienst en de crematie plaats. Het is een zware periode, maar naast de verdrietige zijn er ook veel mooie momenten waar we nog regelmatig aan terugdenken.

April: Geleidelijk proberen we ons gewone leven weer op te pikken. Dat betekent dat we ook onze wekelijkse uitjes weer hervatten. In april hebben we voor het eerst geklaagd over het warme weer. Opnieuw vallen Anton en ik niet in de prijzen tijdens de jaarlijkse Lintjesregen.

Mei: Mijn man en ik beginnen de huizenkranten in de gaten te houden. We gaan naar enkele huizen kijken en nog dezelfde maand tekenen we het voorlopig koopcontract voor onze nieuwe tussenwoning. Er worden mannetjes geregeld voor de opknapbeurt die het huis moet ondergaan. Tegen het einde van mei gaan we samen in Heeze de as van de vader van Anton verstrooien.

Juni: Onze eigen flat gaat in de verkoop en het pand is al snel verkocht. Tijdens het WK voetbal proberen we een indruk van onze nieuwe buurt te krijgen door te kijken hoeveel oranje vlaggetjes er hangen. Dat valt gelukkig mee. Ik wordt geïnterviewd voor de Linda over het fenomeen ‘faghag’.

Door mijn gebroken sleutelbeen moet ik mezelf geregeld een en ander ontzeggen, maar toch probeer ik zoveel mogelijk gewoon door te laten gaan.
Zoals bijvoorbeeld de traditionele kerstwandeling die ieder jaar tussen kerstmis en oudjaar wordt gehouden. Zo’n afstand lopen leek me op dit moment niet zo verstandig, vandaar dat ik mezelf beperkte tot de aansluitende avond.
Ieder jaar wandel ik met een aantal vrienden en bekenden door de Kempische bossen. Startpunt is doorgaans café ’t Nekkermenneke in het buitengebied van Bladel. Dan zit je al vrij snel in het bosgebied tegen de grens. Doorgaans leggen we dan aan in een horecagelegenheid in België en vervolgens wandelen we weer terug. Altijd erg gezellig.
Door de jaren heen hebben we al heel wat verschillende soorten weer meegemaakt. Ooit moesten we tegen de striemende ijsregen in lopen. Soms wandelden we door een prachtig sneeuwlandschap, maar minstens zo vaak door de modder. Dit jaar kwamen laarzen opnieuw goed van pas. De regen had de bospaden in een dikke laag drek veranderd. Maar door mijn blessure moest ik dit jaar dus verstek laten gaan.
Toen ik me in ’t Nekkermenneke meldde duurde het niet lang voordat de wandelaars arriveerden. Vervolgens aten en dronken we wat, voor mij een pannenkoek met spek en alcoholvrij bier, en werd er een wedstrijdje darts gespeeld. Het was reuze leuk, maar die wandeling hoort er toch echt bij. Anders is het toch een soort kerstbrood zonder amandelspijs. Wel lekker, maar eigenlijk toch gewoon een krentenmik.

Grootste held: Jack Sparrow (Johnny Depp in ‘Pirates of the Caribbean: Dead Man’s Chest’)
Engste monster: The Were-Rabbit (’Wallace & Grommit in The Curse of the Were-Rabbit’)
Leukste stel: Heath Ledger & Jake Gyllenhaal (’Brokeback Mountain’)
Mooiste acteur: Colin Farrell (’A Home at the End of the World’)
Mooiste actrice: Monica Bellucci (’The Brothers Grimm’)
Grootste tegenvaller: ‘Flightplan’
Mooiste vormgeving: ‘The Brothers Grimm’
Beste speciale effecten: ‘Harry Potter and the Goblet of Fire’
Beste tekenfilm: ‘Howl’s Moving Castle’
Beste computeranimatie: ‘Ice Age: The Meltdown’
Beste acteur: Jake Gyllenhaal (’Brokeback Mountain’)
Beste actrice: Kate Hudson (’The Skeleton Key’)
Beste film: ‘Brokeback Mountain’

Het handige van in deze periode geblesseerd zijn is dat mensen in één keer op ziekenbezoek kunnen komen en je nieuwe huis kunnen komen bekijken.
Gisteravond kwamen Jan en Monique met hun kinderen Saar en Dries op zo’n combinatiebezoek. Ze hadden al een paar keer moeten afzeggen omdat er telkens wel iemand in hun gezinnetje ziek was, maar deze keer waren ze allemaal in blakende gezondheid.
Helaas houdt Appie onze bulldog niet zo van jonge kinderen. Hij ziet die waarschijnlijk als concurrenten en wil dan niet stoppen met blaffen. Jammer genoeg voor Appie winnen de kinderen doorgaans, wat betekent dat onze hond gedurende het bezoek opgesloten wordt in zijn bench. Zijn onvrede uit hij door gedurende zijn hele gevangenisstraf te gaan liggen jammeren.
We begonnen met een ronde door het huis. Het hele gezelschap was erg onder de indruk van onze paarse, groene, blauwe en grijze kamer.
Terug beneden namen we plaats op de bank. Terwijl de grote mensen onder het genot van een kopje koffie een kijkje namen in het fotoalbum van onze bruiloft dat net klaar was, trokken de kinderen hun eigen plan. Peuter Saar mocht de beeldjes in de kerststal zetten. Die zijn van plastic dus dat kon geen kwaad. Dreumes Dries was kennelijk gefixeerd door knopjes. De hele avond was hij in de weer met onze harddiskrecorder. En ook weet hij met zijn ene jaar al hoe hij de Playstation aan en uit moet zetten. Nog even en hij speelt Doom en Quake.

Beste komische serie: Desperate Housewives (Net5)
Beste dramaserie: Lost (Net5)
Beste actieserie: 24 (RTL5/RTL7)
Beste detectiveserie: Medium (Net5)
Beste sf/fantasyserie: Doctor Who (BBC1/Ned. 3)
Beste Nederlandse serie: Gooische Vrouwen (Talpa)
Beste quizprogramma: The Weakest Link (BBC1/BBC2)
Beste showprogramma: Eurovisie Songfestival (Ned. 2)
Beste amusementsprogramma: Expeditie Robinson (Talpa)
Beste talkshow: De Wereld Draait Door (Ned.3)
Beste nieuwsprogramma: NOS Journaal (Ned. 1/2/3)
Beste tv-persoonlijkheid (man): Matthijs van Nieuwkerk (Ned. 3)
Beste tv-persoonlijkheid (vrouw): Sonja Barend (Ned. 1)
Beste tv-station: Ned. 3

Aan het kerstgevoel kwam vanmorgen een abrupt einde. Met Tweede Kerstdag achter de rug vonden de overburen dat ze met een gerust hart om acht uur de werkzaamheden aan hun pas gekochte huis konden hervatten. Ik was dus vroeg wakker.
Vannacht heb ik voor het eerst sinds mijn ongelukkige valpartij over mijn werk gedroomd. Ik zit nu ruim drie weken thuis en zou dus moeten dromen dat op mijn werk alles in het honderd loopt. Dat was ook wel zo, maar dat gebeurde terwijl ik er gewoon was. Ik kan me niet precies meer herinneren wat er precies gebeurde, maar wel dat ik het middelpunt was van een enorme chaos. Zou ik onderbewust bang zijn weer te beginnen?
Toch zal dat er binnenkort wel van komen. Over een week moet ik me weer in het ziekenhuis melden om foto’s te laten maken. Als die in orde zijn, ga ik er vanuit dat ik weer mag gaan werken, maar hopelijk resulteert dat niet in zo’n ravage als in mijn droom.
Derde kerstdag is altijd de dag waarop ik ga shoppen voor overgebleven kerstspullen. Eigenlijk moet je met je inkopen altijd wachten tot na de feestdagen, want dan zijn die altijd voor de helft van de prijs. Ik heb nog wat leuke lampjes op de kop kunnen tikken. Kennelijk waren er meer mensen die er zo over dachten, want in de warenhuizen liepen de koopjesjagers elkaar bijna onder de voet. Kerstkitsch is leuk, maar het moet wel betaalbaar blijven.

10 (35) To be reborn - Boy George (1987) Fragment - Video
9 (19) Perfect day - Lou Reed & Various artists (1997) Fragment - Video
8 (4) I’m gonna be (500 miles) - Proclaimers (1988) Fragment - Video
7 (7) Hallelujah - Rufus Wainwright (2001) Fragment - Video
6 (5) Slow - Kylie Minogue (2003) Fragment - Video
5 (6) Father and son - Cat Stevens (1970) Fragment - Video
4 (3) Rotterdam - Beautiful South (1996) Fragment - Video
3 (2) Into my arms - Nick Cave (1997) Fragment - Video
2 (1) Kiko and the lavender moon - Los Lobos (1992) Fragment - Video
1 (11) Walking after you - Foo fighters (1998) Fragment - Video

Kerstmis hoort gezapig te zijn en dat lukt hier vrij aardig. Veel tv gekeken, lekker gegeten en verder weinig gedaan.
Gisteravond heb ik nog op de BBC naar de kerstaflevering van Doctor Who gekeken, ‘The Runaway Bride’. Opnieuw een geniale aflevering van de sciencefictionserie waar ik als kind al verslingerd aan was.
Voordat ik ging slapen moest ik eerst Appie, onze Franse bulldog, nog even uitlaten en vanmorgen herhaalde dat ritueel zich.
Toen ik opstond, lag Anton nog te slapen. Zo kon ik, voordat onze hond aan de beurt was, eerst nog even lekker in bad gaan liggen. Een goed boek erbij: ‘Vijftig jaar Suske en Wiske’. Dat stond hier al een hele tijd in de kast, maar het was er nog nooit van gekomen om het te lezen.
Daarna maakte ik een eenvoudig maar smakelijk ontbijt van geroosterde boterhammen met salami, ui en kaas. Een heerlijk begin van de dag is dat. Ik at mijn sneetjes op bij de Engelse comedy ‘Little Britain’ die ik gisteren opgenomen had.
Daarna duwde ik een dvd van een jaren ’70 aflevering van Doctor Who in de speler. Lekker nostalgisch en je valt er zo heerlijk bij in slaap. Ik werd wakker bij het geluid van de brievenbus. Gelukkig gaan de foldergooiers ook tijdens de feestdagen gewoon door. Zo heb ik in ieder geval nog wat reclameblaadjes om door te kijken.
Ondertussen is mijn man ook opgestaan. Hij ligt nu te badderen en zo meteen gaan we naar vrienden voor een gezellige kerstavond. Het is maar goed dat Kerst maar twee dagen duurt.

20 (23) L.I.L.T. - Fiamma Fumana (2001) Fragment
19 (32) Galvanize - Chemical Brothers (2005) Fragment - Video
18 (9) I will always love you - Dolly Parton (1974) Fragment - Video
17 (8) Time after time - Cyndi Lauper (1983) Fragment - Video
16 (nw) Paint the sky with stars - Enya (1997) Fragment
15 (20) Mary Jane’s last dance - Tom Petty (1993) Fragment - Video
14 (18) The long black veil - Chieftains & Mick Jagger (1995) Fragment
13 (13) I drove all night - Cyndi Lauper (1989) Fragment - Video
12 (58) C’est la vie (remix) - Natacha Atlas & Jean-Michel Jarre (1999) Video
11 (14) Into the west - Annie Lennox (2003) Fragment - Video

Dat je in een multicurele wijk woont, merk je als op de vroege ochtend van eerste kerstdag de nieuwe Turkse overburen niet aan het kerstontbijt zitten of op tv naar de kerstdienst kijken, maar in plaats daarvan met een sloophamer in de weer zijn in hun onlangs aangekochte woning. Moslims doen nu eenmaal niet aan Kerst.
Maar dat geeft niks. Anton en ik konden weliswaar uitslapen, maar in de vroege namiddag moesten we op pad om aan onze kerstverplichtingen te voldoen. Voor mij betekende dat een kerstdiner met mijn broers, zus en zwager. Altijd gezellig en een moment om even stil te staan bij de gebeurtenissen van het afgelopen jaar.
Het was de tweede Kerst zonder moeder. Er is sindsdien veel gebeurd. Tussen de gangen door werden nog wat herinneringen opgehaald. Typische gewoontes van ma passeerden de revue en we hebben ook veel gelachen.
Vader heeft ondertussen niet de rust in zijn lijf om een compleet kerstdiner uit te zitten. Eventjes was hij erbij, maar daarna moest hij weer naar huis. Het gemis van moeder is hij nooit te boven gekomen. Sinds de rode draad uit zijn leven is losgetornd, loopt hij doelloos in rondjes. Hij kan niet alleen zijn, maar de aanwezigheid van andere mensen is te vermoeiend. De kerstdagen zijn er voor hem gewoon twee van de 365. Dagen die hij moet zien door te komen. Wachtend tot het tijd is om naar bed te gaan en hij ’s ochtends weer moet opstaan. De leegheid van het bestaan.

30 (16) Falling - Julee Cruise (1989) Fragment - Video
29 (17) Where the wild roses grow - Cave/Minogue (1995) Fragment - Video
28 (15) Why not me - Judds (1984) Fragment - Video
27 (nw) A Jalalabad - I Muvrini & MC Solaar (2002) Fragment - Video
26 (24) Go - Moby (1991) Fragment - Video
25 (37) Last stop: this town - Eels (1998) Fragment - Video
24 (27) The crying game - Boy George (1992) Fragment - Video
23 (25) Come into my world - Kylie Minogue (2001) Fragment - Video
22 (12) 7 - Prince & The New Power Generation (1992) Fragment - Video
21 (10) True colors - Cyndi Lauper (1986) Fragment - Video