Even een korte update voor wie er vol vragen is achtergebleven. Ik sta nog steeds helemaal achter mijn besluit. Het is heerlijk om niet meer iedere dag achter die computer te hoeven gaan zitten. En het scheelt ook bijna een uur. Zestig minuten om iets anders te doen!
De afgelopen dagen stonden vooral in het teken van de naderende verbouwing van de badkamer. Tegels besteld, wastafels, drempels, vensterbanken. Het geld vliegt hier de deur uit. Anton en ik, samen kunnen wij de kredietcrisis aan.
Ondertussen ben ik ook aan het bedenken wat ik op deze website ga doen. Ik ben er nog niet helemaal uit, maar dat er een toekomst is voor Wereldpeer.nl staat voor mij wel vast. Ik spreek jullie.

Eigenlijk hoort een weblog van het ene moment op het andere onaangekondigd te stoppen, de lezers met de ultieme vraag achterlatend wat er in ’s hemelsnaam met de schrijver gebeurd is.

Dat wil ik jullie niet aandoen. Daarom laat ik jullie bij deze weten dat ik besloten heb ermee te kappen. Na bijna zes jaar is het genoeg geweest. De goede lezer voelde misschien al aan dat de sjeu er al een tijdje af was. De zelfopgelegde verplichting om dagelijks een stukje te produceren, begon steeds zwaarder op mijn schouders te wegen. Ook het bezoek aan collega-bloggers werd steeds minder frequent.

Ik weet nog niet wat er hier gaat gebeuren. De website blijft nog wel even bestaan en waarschijnlijk ga ik hem zo inrichten dat ik er veel minder tijd aan kwijt ben. Ik ben wel van plan om de weblogs die ik zelf las, ook in de toekomst te blijven volgen. Misschien dat ik straks zelfs meer tijd heb voor een reactie her en der.

Bij deze wil ik iedereen bedanken die door de jaren heen de moeite genomen heeft om mijn schrijfsels te lezen en er eventueel op te reageren. Hoewel dat natuurlijk helemaal niet zo was, had ik het gevoel dat ik sommigen van jullie echt kende. Voor jullie deed ik het allemaal.

Over mij hoeven jullie je geen zorgen te maken. Voor mij is dit geen einde, maar een nieuw begin. De koning is dood. Leve de koning. Welgemeende groeten, ook namens mijn man.

Hou ouder je wordt, hoe meer problemen de aanschaf van een nieuw apparaat met zich meebrengt. Iedere veertigplusser kan daarover meepraten.

Als je het keerpunt in je leven eenmaal gepasseerd bent, lijkt spelenderwijs leren omgaan met nieuwe elektronica ineens onmogelijk. Je bent allang blij als je de aan/uitknop kunt vinden en de nieuwe aanschaf aan de praat krijgt.

Vroeger kon je met een televisie gewoon tv kijken. Tegenwoordig kun je er muziek mee beluisteren, foto’s mee bekijken, internetten, maar vraag me niet hoe. De handleiding die je vroeger geen blik waardig gunde, wordt nu verplichte kost waarmee je hopelijk kunt doorgronden wat de uitvinders voor je bedacht hebben.

Bij onze nieuwe platte televisie hebben we een Playstation 3 spelcomputer gekocht. Niet voor de games, want die zijn ons allemaal veel te gewelddadig, maar om blu-ray schijfjes te kunnen bekijken. Die zijn namelijk veel mooier dan dvd’s en als fanatieke filmliefhebber wil ik natuurlijk het beste van het beste.

Nadeel van de PS3 is dat je er geen PS2-spelletjes mee kunt spelen. Die hebben we nog een stapeltje liggen en als we ze op de opvolger konden spelen zouden we iemand anders blij kunnen maken met het oude apparaat.

Gelukkig was er het boekje ‘Playstation 3 Tips en Trucs’ van Easy Computing dat beloofde te verklappen hoe je PS2-spelletjes kon spelen op de PS3. Verpakt in plastic, dus ik kon het niet doorbladeren, maar aan dat tientje kon ik me geen bult vallen. Thuis ging ik snel op zoek naar de oplossing. “Koop een tweedehands PS3-computer die het wel kan”, zo luidde het advies. Zo kan ik het ook. Stelletje oplichters.

Ik geloof dat wij niet de enigen waren voor wie de Koninginnedag heel anders verliep dan verwacht, maar wij hadden zo onze eigen probleempjes.

Onze bestemming werd uiteindelijk Valkenburg. Koninginnedag is op zich wel aardig, maar het helpt als de winkels open zijn. Gelukkig is het in Valkenburg aan de Geul iedere dag koopzondag, dus zaten we wat dat betreft gebakken. Bovendien wilde Anton nogmaals zijn geluk proberen in het stenenwinkeltje dat altijd gesloten is als wij er aan de deur staan.

Opmerkelijk genoeg doet het toeristenplaatsje niet zo heel veel aan Koninginnedag. Een paar kinderen met tweedehands boeken en een paar jongens en meisjes die hun best deden op de trompet en de dwarsfluit. Dat was het wel zo’n beetje. Verder was er nog de meidenplaatsing, maar worden die dames dan neergezet, vroegen wij ons af.

In het voorbijgaan hoorden we iets van extra nieuwsuitzendingen op radio en televisie, maar dat drong niet echt door. De stenenwinkel bleek opgedoekt te zijn. De plaatsing van de meiden of de meiboom is een heidens ritueel dat voor vruchtbaarheid voor mens, dier en natuur moet zorgden. Vanwege de gebeurtenissen in Apeldoorn was de viering dit jaar versoberd.

Opmerkelijk genoeg hadden we op weg terug naar Eindhoven bijna ons eigen auto-ongeluk. We werden ingehaald door een auto die veel te hard reed. Hij was ons nog maar net voorbij toen hij een klapband kreeg. Gelukkig kon de bestuurder zijn wagen keurig op de vluchtstrook zetten. Zes doden op één Koninginnedag zijn er meer dan genoeg.