We gaan onze voortuin aanpakken, enigszins in de stijl van onze Zen-achtertuin. Samen met onze bevriende hovenier maken we van Eindhoven een stukje meditatiever.
Nieuw op Wereldfilm.nl: Carriers.

Mijn man is niet zo geëngageerd. Al slenterend door de straten van Roermond: “Hé, dat is een leuk winkeltje. Nee, toch niet, het is een Wereldwinkel.”

Ik ben niet echt in de wieg gelegd voor een outletcenter. Een jas van 600 voor 400 euro vind ik nog steeds duur. Uiteindelijk vond ik twee broeken van 25 euro per stuk. Toch nog een knoopje. Al sprong vandaag al de eerste knoop van mijn kontzak. Moeder, waar ben je als ik je nodig heb?
Nieuw op Wereldfilm.nl: (500) Days of Summer.

Vandaag zijn mijn man en ik er voor het eerst sinds lange tijd weer samen met de trein opuit geweest. Roermond en Venlo waren onze bestemmingen. Gezellig geshopt en zelfs een stukje per Veolia-trein gereisd. Het grootste verschil was dat je de omroepsters gewoon kon verstaan. Daar doet de NS niet aan.

Er zit al de hele dag een gat in mijn sok, waar mijn grote teen doorheen steekt. De knoop van mijn jas hangt los. Was mijn moeder er nog maar, die wist daar wel raad mee.

Hebben jullie dat ook wel eens? Dat je een doosje drop opent en blijkt dat het al aangebroken is. Je man kan het niet geweest zijn, want die houdt niet van drop. Misschien die zwerver in de dozensupermarkt die naast zijn dagelijkse sixpack bier ook nog zin had in wat snoep. Wat moet je daar nou mee? God weet waar die dakloze eerder met zijn vingers gezeten had. Helaas zijn dropjes te lekker om de verleiding te weerstaan. Gelukkig bleek al snel dat mijn man toch de dader was. Hij vond ze overigens niet lekker, want hij houdt niet van drop.

Hebben jullie dat ook wel eens? Dat je een tv-programma hebt opgenomen en zelfs tien minuten extra hebt geprogrammeerd voor als het uitloopt. En dat dan toch de laatste minuten er niet op staan. Da’s vaak niet zo erg, maar wel bij Expeditie Robinson. Dat je niet weet of de irritante Simone wel of niet is weggestemd. Gelukkig is er dan Uitzending Gemist, waardoor je het slot toch nog kunt zien. Simone zit er nog. Had ik het maar niet geweten.
Nieuw op Wereldfilm.nl: The Other Man.

Het leven is een aaneenschakeling van apparaten die kapot gaan. Nu onze vaatwasser aan zijn negende leven is begonnen, is het het massagebad dat opspeelt. Vreemd genoeg houden de batterijen van de afstandsbediening het maar twee weken vol. Nadat ze vervangen zijn, moet de stroom eraf om de zapper te rebooten. Omdat we eerst niet wisten onder welke groep de badkamer viel, moest aanvankelijk het hele huis even zonder elektriciteit. Tegenwoordig alleen nog de badkamer, slaapkamer en kelderkast, maar het blijft lastig, iedere twee weken.
Nieuw op Wereldfilm.nl: De Storm, Looking for Eric en Taking Woodstock.

Met drie Staatsloten haalden we vorige week exact 0,00 euro prijzengeld binnen. Ook de titel ‘Honderdmiljoenste bezoeker van de Efteling’ ging aan onze neuzen voorbij. Toch was ons bezoek met onze vriendin Ellen aan het pretpark erg geslaagd. Prachtig weer, niet druk en maar drie attracties die buiten bedrijf waren. Jammer genoeg was daar wel de Vliegende Hollander bij en daar ben ik nog maar één keer in geweest. Volgend jaar maar weer, dus.

Na drie dagen was de vaatwasser wel zo’n beetje vol, maar hij deed het nog steeds niet. Vijf tellen de startknop ingedrukt houden, wat nog wel eens wilde helpen, bleek nu niet afdoende. Ik vreesde dat het oude apparaat vervangen moest worden, maar belde voor de zekerheid toch maar even naar de servicelijn. Je moet de machine aan laten staan totdat ze helemaal gereset is, zei de man van de helpdesk en hij had gelijk. Gelukkig maar, want in onze maat worden vaatwassers tegenwoordig niet meer gemaakt, dus dat wordt nog ooit een probleem. Maar gelukkig nu dus nog niet.

Met Appie gaat het alweer een stuk beter. Gelukkig maar, want hij had gisteren een groot deel van de dag het rijk alleen. Zelf had ik met mijn broers en zus een barbecue. Het is een stuk leuker thuiskomen als niet het hele huis is bevuild. Dankjewel, Ap.

Mijn man en ik zijn erg gelukkig met Appie, onze Franse bulldog. Heel af en toe zijn we iets minder blij. Dan is Appie niet helemaal lekker en laat hij een spoor van poep achter door het hele huis. Wordt het niet tijd voor hondenluiers?

Sommige experimenten durf je zelf niet aan, al ben je nog zo nieuwsgierig naar het resultaat. Bijvoorbeeld: wat gebeurt er als je met je auto door een bussluis rijdt? Ik begin er zelf niet aan, maar er zijn altijd mensen zo eigenwijs dat ze het toch proberen. Bijvoorbeeld dat koekblik met drie jongedames. Ze dachten een stuk af te snijden door de busroute te nemen. Even twijfelden ze nog, maar daarna namen ze de proef op de som. Het resultaat was een luide knal, waarna ze hun rit vervolgden. Er bleven geen onderdelen achter, maar ik mag hopen dat ze toch wel enige schade hebben opgelopen. Zoiets hoort nu eenmaal niet.

Onze buurman gaat verhuizen. Op zijn 84ste gaat hij in een verzorgingstehuis wonen. Zijn vrouw ging hem al voor. Heel verder dan een groet of een praatje in de voortuin zijn we nooit gekomen, maar het waren aardige mensen. We vertrouwen erop dat ze de hulp krijgen die ze nodig hebben en wij zijn vooral benieuwd wie onze nieuwe buren worden.
Nieuw op Wereldfilm.nl: Passengers.