Maastricht is geweldig. Niet alleen hebben we een fantastische kerststal gescoord met een kerstgroep van Eftelingniveau (Fata Morgana) en een lampje zodat er licht door de raampjes komt. Waar vind je dat nog? Ook het Sinterklaasgehalte was hoog. Buitenlandse toeristen wilden massaal op de foto met een sjofele Goedheiligman met een ongeloofwaardige baard. Prachtig.

“Heb je je fotocamera al gebruikt?”, vroeg mijn bevriende collega Jan al een paar keer. Omdat mijn oude camera niet meer werkte en reparatie bij Olympus altijd 150 euro kost, mocht ik zijn nauwelijks gebruikte camera voor een vriendenprijs overnemen. “Het is nog geen fotoweer geweest”, zei ik de eerste keer. “Alles wat ik aanraak gaat kapot”, antwoordde ik de volgende keer. Zondag gaat het toch echt gebeuren. Hopelijk vat hij geen vlam.
Nieuw op Wereldfilm.nl: Paranormal Activity

Ik weet het nu zeker: bejaarden zijn irritant. Gisteren bezocht ik een matineevoorstelling in het plaatselijke filmhuis. Een zaal vol 65-plussers, die maar bleven keuvelen al was de film al lang begonnen. Even was ik bang dat ze met popcorn zouden gaan gooien.
Nieuw op Wereldfilm.nl: Das weisse Band

Het ging lang goed met ons C3′tje. We hebben hem nu al ruim vier jaar en er zat nog geen krasje op. Behalve dan van die baldadige jongere die er een deuk in trapte. En van die man die mij geen voorrang gaf. En van die keer dat ik mijn fiets een beetje onhandig in de kofferbak tilde. En toen ik een paaltje raakte bij de benzinepomp. Dus zo erg was het helemaal niet dat ik gisteren met mijn bumper achter een opstaande stoeprand bleef hangen. Ik heb alles weer terug op zijn plek kunnen duwen en de lampen doen het nog. Een kniesoor die erop let.

Recht voor ons huis staat een grote boom. Een boom van een boom kun je wel zeggen. Een prachtig gezicht, maar in de herfst ook een bron van overlast. Je wilt niet weten hoeveel blaadjes er aan zo’n boom passen en ervanaf vallen zodra de ‘ber’ in de maand zit. Je kunt nu eenmaal niet aan het vegen blijven, dus de voortuin lag al aardig vol. Ik besloot met opruimen te wachten tot ook het laatste blad gevallen was. Maar toen ik vandaag thuiskwam na mijn werk bleek alles weg. Zelfs het tuinpad was weer begaanbaar. Vast iemand van de gemeente. Eigenlijk niet meer dan logisch, want de boom is tenslotte ook van de gemeente. Toch bedankt.

Als mijn verjaardag weer achter de rug is, is dat standaard het teken dat de jacht op kerstprullaria weer is geopend. Het is duidelijk geen goede tijd voor kerstliefhebbers. Kerstmarkten zijn ingekrompen. Echt vernieuwende producten zijn er niet. Of dat nou aan de crisis ligt? Morgen gaan we het nog maar eens proberen.
Nieuw op Wereldfilm.nl: A Christmas Carol 3D, Couples Retreat en The Twilight Saga: New Moon.

Ik kan me niet herinneren dat ik ooit eerder “een Griekse god” ben genoemd. Helaas was de recensent al een eind in de zestig en wellicht werd zijn oordeel daardoor enigszins vertroebeld, maar toch werd ik er een beetje verlegen van. Een Griekse god ben ik zeker niet. Verre van. Ik betwijfel zelfs of hij ooit een echte Griekse god gezien had.

Dan zit je op je gemak naar een film te kijken, komt er ongevraagd een aantal mensen aanschuiven. Die hadden vast niet begrepen dat ik de bioscoopzaal liever voor mezelf hield.
Nieuw op Wereldfilm.nl: Zonder Pardon en The Time Traveler’s Wife.

Af en toe komen mijn broer en zus en ik bij elkaar en eten we Chinees. Het is gemakkelijk, lekker en wist je dat zo’n rijsttafel na een half uur fietsen nog steeds warm is? Slimme jongens, die Chinezen.

Gisteren is de feestartikelenwinkel om de hoek overvallen. Volgens de politie waren het gemaskerde daders. Of in ieder geval toen ze naar buiten kwamen.

Er is weer iets nieuws. Google Street View en nu zijn ook alle straten in Eindhoven vastgelegd. Leuk om je eigen huis te bekijken, maar ook als er ergens iets gebeurd is, zoals die gijzeling gisteren in onze stad. Even het adres intypen en je kunt een kijkje nemen. Hé, die straat komt bekend voor. Blijkt het twee straten verderop gebeurd te zijn. Lastig als al die straatnamen op elkaar lijken.
Nieuw op Wereldfilm.nl: 2012.

We zijn vast niet de eerste van de stad, maar volgens mij wel in onze straat. Gisteren heeft mijn man de boom gezet. Hij moet zich altijd weer beheersen, want hij mag dat pas na mijn verjaardag. Nu heeft hij nog anderhalve maand om ons huisje in een heus kerstpaleis te veranderen.
Nieuw op Wereldfilm.nl: Orphan.

Wat doe je als je een winkelwagentje ziet, dat rondzwerft bij de supermarkt? Je plaatst hem keurig in de rij om vijftig cent of een euro te incasseren. Helaas geen geld deze keer, maar reclame voor de politie. De ‘horkenlijn’ om precies te zijn. Eén vraag: wie is de hork? De klant die zijn wagentje liet slingeren, of ik die met het muntje aan de haal ging?

Gemiddeld één keer per maand overkomt het me. Sinds we thuis geen vaste lijn meer hebben, ben ik blij als het zich op mijn werk voltrekt. Zoals vanmiddag. Mijn mobieltje was nergens te vinden. Gelukkig waren er volop telefoons om mezelf te bellen. Helaas, geen resultaat, hoewel ik mijn toestel niet veel eerder nog gebruikt had. Raadselachtig. Nou vooruit, eventjes dan. Je moet natuurlijk wel jezelf bellen en niet je echtgenoot, wiens nummer je beter kent dan dat van jezelf. Mijn eigen gsm is overigens inmiddels terecht. Hij hing aan de lader. Logisch.