Werken op zaterdag is niet erg, want collega Arjo heeft dan een radioprogramma met studiogasten. Speciaal voor hen zijn er belegde broodjes en die zijn heerlijk. Gelukkig blijven er altijd broodjes over en die worden dan verdeeld op de redactie. Dat betekent dus dat ik op zaterdag nooit mijn eigen lunch hoef mee te brengen. Maar dan moet Arjo geen locatie-uitzending hebben. Dus stond ik met lege handen en een lege maag. Volgende week beter.
Nieuw op Wereldfilm.nl: The Lovely Bones.

Scherven brengen geluk, getuige het spreekwoord. Dan had ik vanmorgen wel erg veel geluk toen ik beneden kwam en moest constateren dat het glazen blad van onze woonkamertafel spontaan de geest had gegeven. Drie grote stukken waren afgebroken en verder lag de vloer bezaaid met splinters. “Ik vind het maar een raar verhaal”, zei de eigenaar van de meubelzaak waar we hem kochten. Ik ook. “Zoiets heb ik nog nooit meegemaakt”, ging hij verder. Ik ook. Voor een nieuw tafelblad wilde hij wel geld zien. Ik dacht het niet. Benieuwd of we straks echt onze rechtsbijstandsverzekering moeten inschakelen.

Ik geneer me altijd een beetje als ik een kindveilige sluiting niet open krijg. En waarom heeft een fles hoestdrank eigenlijk een kindveilige sluiting?

Het nadeel van schakelmateriaal van de Praxis is dat het niet zo goed is. Omdat je nu eenmaal niet zonder dimmer kunt, zal een kapot exemplaar vervangen moeten worden. Helaas was de designlijn van vier jaar geleden inmiddels afgeschaft, dus dan maar één die erop leek. Jammer genoeg paste hij niet in het oude afdekplaatje. Dan maar een nieuwe. Helaas bestonden verticale niet meer “want die worden nauwelijks nog gebruikt”. Dan maar een horizontale op zijn kant. Maar toen bleek ook de bijbehorende lichtschakelaar niet meer te passen, dus ook die moest vervangen worden. Na drie bezoeken aan de bouwmarkt had ik alles aan de praat. Makkelijker konden ze het niet maken.

De jaarlijkse carnavalsgriepgolf heerst weer in het zuiden van het land. Vanzelfsprekend doe ik daar ook weer aan mee. Niet ziek genoeg om thuis te blijven, maar toch niet fijn. Omdat ik wel voortdurend zwaar moet hoesten, besloot ik een hoestdrank te gaan halen. Nu blijkt dat Natterman alleen voor kinderen is. Daar liet ik me natuurlijk niet door tegenhouden. Die dropsmaak vond ik altijd heerlijk. Blijkt dat ze dat veranderd hebben. Balen.

Mijn man is spiritueel begaafd. De laatste tijd houdt hij zich vooral bezig met affirmaties. Dat komt erop neer dat je opschrijft wat je zou willen dat er gebeurt. Het idee daarachter is dat je met positief denken de werkelijkheid kunt beïnvloeden en in de praktijk blijkt dat verdacht vaak te lukken. Vandaag heeft hij het kabinet laten vallen.

Ken je die mop van die twee nichten die naar de Huishoudbeurs gingen? Ze gingen niet. We hadden vrijkaartjes van de Kruidvat voor de avonduren. In vier uurtjes kun je die beurs gemakkelijk afwerken, maar we kozen toch voor een alternatief: een dagje shoppen in Den Bosch. In alle eerlijkheid: dat is ook veel leuker. We kwamen terug met tassen vol kleren en snuisterijen. Dat zou op de beurs vast niet gelukt zijn.
Nieuw op Wereldfilm.nl: Shutter Island en Nine.

Mijn man en ik hebben niet zoveel met Valentijnsdag. Niet alleen omdat het dit jaar tijdens Carnaval viel, maar vooral omdat we drie dagen later onze trouwdag vieren. Vier jaar geleden is het alweer dat we elkaar contractueel vastlegden. En morgen horen we alweer vijf jaar bij elkaar. Hoe de tijd vliegt. Anton, ik hou van jou.
Nieuw op Wereldfilm.nl: Valentine’s Day.

Wereldpeer is er helemaal klaar mee. Zaterdagavond was erg gezellig, samen met ‘mijn vrouw’ Mariëlle in het drukke uitgaansleven van Tilburg. Zondagavond was ook leuk, met mijn man in ons buurtcafé. Carnaval is daar vooral een middagfeest. Tegen de tijd dat wij kwamen was er nog een tiental dronken bezoekers over. Maandag was uitrusten. Vandaag was werken. Carnaval 2010 zit er weer op.

Wereldpeer is er helemaal klaar voor. Gekostumeerd en al zit ik op de bank dit stukje te schrijven. Alleen nog even de hond uitlaten en naar het station fietsen, waar ik door ‘mijn vrouw’ Mariëlle wordt opgepikt voor een avondje stappen in Tilburg. Lang leve de nachttreinen, want zo kom ik vannacht nog thuis ook. Met een beetje geluk dan.
Nieuw op Wereldfilm.nl: The Wolfman en Percy Jackson & the Lightning Thief.

Als ik vanaf station Bussum-Zuid naar mijn broer en zwager loop, kom ik langs een aantal Pippi Langkous-huizen. Prachtig vind ik dat soort fantasievolle panden, die niet volgens een standaardsjabloon in elkaar zijn gemetseld. Helaas hebben ze in Taka Tuka Land ook honden en niet zo’n kleintjes ook, want voor ik het weet glijd ik uit over een enorme drol. Altijd je ogen op de stoep houden, al zijn de woningen nog zo mooi.
Nieuw op Wereldfilm.nl: The Box, A Single Man en Un prophète.

In mijn nog prille leven heb ik opnieuw een uitdaging getrotseerd. Ik heb namelijk voor het eerst gebruik gemaakt van de OV-Chipkaart. Gemakkelijk was het niet. Het reizen zelf was een fluitje van een cent, maar voordat je het systeem aan de praat hebt… aanvragen via internet, valideren, activeren, automaten die defect zijn, NS-medewerkers die het niet snappen, lange wachtrijen, maar uiteindelijk werkte het. Dat wordt nog een heel karwei als ze het hele land aan het chippen willen krijgen.

Vanavond gaat het gebeuren. Dan wordt beslist wie mag proberen eeuwige roem te vergaren met een liedje van de Grote Smurf himself. Wordt het de beschermeling van Frans Bauer of de leerling van Grad Damen. Met nostalgie denk ik terug aan de tijd dat het Songfestival nog camp was. Tegenwoordig is het liedjesfeest kamp.

Wat hebben we toch weer last van een kortetermijngeheugen. Ik hoorde vandaag de eerste klacht over het regenachtige weer.
Nieuw op Wereldfilm.nl: The Spy Next Door.