Dinsdag 9 maart
Ik was wat aan de vroege kant voor de film, dus wilde ik even plaatsnemen in de lobby van de bioscoop. “Is deze stoel bezet?”, vroeg ik aan de vrouw die al aan het tafeltje zat. Geen antwoord. Vooruit dan maar. Misschien kwam ze wel uit Finland. Ik staarde wat de andere kant op, totdat ik haar hoorde praten. O, ze is aan het bellen dacht ik nog. Ik kijk haar even aan, maar geen telefoon. Later mompelde ze weer wat onverstaanbaars, maar geen mobieltje te bekennen. Ik voelde me niet meer op mijn gemak. Als mensen in zichzelf praten moet ik altijd aan zwervers denken. Het is wel lekker warm in de bioscoop.
Nieuw op Wereldfilm.nl: Invictus.
Peer (43) over zijn leven, zijn man, zijn werk en de wereld
maart 10th, 2010 at 7:51
Het tegen mijzelf praten bewaar ik inderdaad voor thuis. Op straat ziet het er vreemd uit alhoewel ik me er soms toch op betrap.
maart 10th, 2010 at 10:05
Ja, je wordt er toch een beetje akelig van… is ze wel helemaal honder procent…
maart 10th, 2010 at 13:21
Of was ze gewoon aardig zoals in het Sire spotje.
maart 10th, 2010 at 15:50
Ze zou ok last kunnen hebben van schizofrenie,is een misverstand dat die veel persoonlijkheden hebben maar ze horen vaak stemmen ,en geven daar ook antwoord aan.